പ്രധാന മെനു തുറക്കുക


ഗ്രീക്ക് അക്ഷരമാല
Greekalphabet.svg
ഇനംവർണ്ണമാല
ഭാഷ(കൾ)ഗ്രീക്ക്, നിരവധി ഭേദങ്ങളോടെ മറ്റു ഭാഷകളിലും
മാതൃലിപികൾ
→ ഗ്രീക്ക് അക്ഷരമാല
Child systemsഗോഥിൿ
Glagolitic
Cyrillic
Coptic
Armenian alphabet
Old Italic alphabet
Latin alphabet
ISO 15924Grek
Note: This page may contain IPA phonetic symbols in Unicode.
Greek alphabet alpha-omega.svg
ഗ്രീക്ക് അക്ഷരമാല
Αα ആല്ഫാ Νν ന്യൂ
Ββ ബീറ്റാ Ξξ ക്സൈ
Γγ ഗാമാ Οο ഓമിക്രോൺ
Δδ ഡെൽറ്റാ Ππ പൈ
Εε എപ്സിലോൺ Ρρ റോ
Ζζ സീറ്റാ Σσς സിഗ്മാ
Ηη ഈറ്റാ Ττ താഉ
Θθ തീറ്റാ Υυ അപ്സിലോൺ
Ιι അയോട്ട Φφ ഫൈ
Κκ കാപ്പാ Χχ ചി
Λλ ലാംഡാ Ψψ പ്സൈ
Μμ മ്യൂ Ωω ഒമേഗാ
മറ്റു അക്ഷരങ്ങൾ
Greek Digamma normal.svg ഡൈഗാമാ Qoppa Q-and-Z-shaped.svg കോപ്പാ
Greek Stigma.svg സ്റ്റിഗ്മാ Greek Sampi 2 shapes.svg സാമ്പി
Greek Eta tack.svg ഹീറ്റാ Bactrian Sho.svg ശോ
Greek San straight.svg സാൻ
ഗ്രീക്ക് സരഭാരം
ഡിപിലോൺ മുദ്രണം, ഗ്രീക്ക് അക്ഷരമാലയുടെ ഉപയോഗത്തിന്റെ ഏറ്റവും പഴക്കം ചെന്ന സാമ്പിൾ, ഉ. 740 BC

ഗ്രീക്ക് ഭാഷ എഴുതാൻ ബി.സി. 9-ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അന്ത്യം മുതലോ 8-ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലോ ഉപയോഗിച്ചുവന്ന ഇരുപത്തിനാല് അക്ഷരങ്ങൾ ഉൾപ്പെട്ടതാണ് ഗ്രീക്ക് അക്ഷരമാല. സ്വരത്തെയും വ്യഞ്ജനത്തെയും വെവ്വേറെ ചിഹ്നങ്ങളെക്കൊണ്ടു കുറിക്കുന്ന വർണ്ണമാലകളിൽ പ്രഥമവും പ്രാക്തനവുമാണ് ഇത്[1].ബി.സി. രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടു മുതൽ ഇവ ഗ്രീക്ക് അക്കങ്ങളെക്കുറിക്കാനും ഉപയോഗിച്ചുതുടങ്ങി.

ഗ്രീക്ക് അക്ഷരമാല ഫൊണീഷ്യൻ അക്ഷരമാല പരിണമിച്ചാണ് ഉണ്ടായത്. അതിനു മുൻപ് ഗ്രീക്കിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന സൈപ്രിയോട്ട് അക്ഷരമാലയുമായോ ലീനിയർ ബിയുമായോ ഇതിന് ബന്ധമില്ല. ലത്തീൻ അക്ഷരമാല ഉൾപ്പെടെ യൂറോപ്പ്, മദ്ധ്യപൗരസ്ത്യദേശങ്ങൾ, തുടങ്ങിയ ഇടങ്ങളിലെ അക്ഷരമാലകൾക്ക് ജന്മംനൽകിയത് ഗ്രീക്ക് അക്ഷരമാലയാണ്[1].ആധുനിക ഗ്രീക്ക് ഭാഷ എഴുതാനുപയോഗിക്കുന്നതിനു പുറമേ ശാസ്ത്രം, ഗണിതശാസ്ത്രം തുടങ്ങിയവയിലെ വിവിധ ചിഹ്നങ്ങളായും ഇവ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിൽ കിരണങ്ങളെ കുറിക്കുന്നതിനും ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിൽ നക്ഷത്രങ്ങളെ കുറിക്കുന്നതിനും ഭൂമിശാസ്ത്രത്തിൽ ചക്രവാതങ്ങളുടെ പേരായും ഒക്കെ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.

അക്ഷരമാലതിരുത്തുക

ചരിത്രംതിരുത്തുക

ഉത്ഭവംതിരുത്തുക

ബി.സി. ഒൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനസമയത്തോ എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ സമയത്തോ ആണ് ഗ്രീക്ക് അക്ഷരമാല ഉത്ഭവിച്ചത്.[2] ഇതിനു മുൻപുള്ള മൈസനിയൻ കാലഘട്ടത്തിൽ ലീനിയാർ ബി എന്നൊരു ലിപിരൂപമായിരുന്നു ഗ്രീക്ക് ഭാഷ എഴുതാനായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ഈ രണ്ടു ലിപി രൂപങ്ങൾക്കുമിടയിൽ നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ ഇടവേളയാണുള്ളത്. ഈ കാലഘട്ടത്തെയാണ് ഗ്രീക്ക് ഇരുണ്ട കാലഘട്ടം എന്നുവിളിക്കുന്നത്. ഗ്രീക്കുകാർ ഈ ലിപി ഇതിനു മുൻപു നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന ഫിനീഷ്യൻ ലിപിയിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയാണ് രുപീകരിച്ചത്. ഇത് പടിഞ്ഞാറൻ സെമിറ്റിക് ലിപികളുമായി അടുത്ത ബന്ധമുള്ള ഒരു ലിപിരൂപമാണ്. സ്വരങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേകം അക്ഷരങ്ങൾ കൂട്ടിച്ചേർത്തു എന്നതാണ് ഗ്രീക്ക് ലിപിയും ഫിനീഷ്യൻ ലിപിയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം. ഈ വ്യത്യാസം ഗ്രീക്ക് ഭാഷയെ ആദ്യത്തെ "ആൽഫാബെറ്റ്" ആക്കി മാറ്റുന്നു.[3] സെമിറ്റിക് ഭാഷകളിൽ വ്യഞ്ജനങ്ങൾ മാത്രമായിരുന്നു ഉള്ളത്. അവയെ "അബ്ജാദുകൾ" എന്നാണ് വിളിക്കാവുന്നത്.[4]

ഫിനീഷ്യൻ ലിപിയിൽ നിന്ന് 22 അക്ഷരങ്ങളും ഗ്രീക്ക് ഭാഷ സ്വീകരിച്ചു. ഇതിൽ അഞ്ചെണ്ണം സ്വരങ്ങൾക്കായി നീക്കിവച്ചു. /j/ (യോധ്), /w/ (വാവ്) എന്നിവ [i] (Ι, അയോഗ്ഗ) എന്ന സ്വരത്തിനും [u] (Υ, ഉപ്സിലോൺ) എന്ന അക്ഷരത്തിനുമായി ഉപയോഗിച്ചു. /ʔ/ ('അലെഫ്) [a] (Α, ആൽഫ) എന്ന സ്വരത്തിനായും; /ʕ/ (ʿayin) [o] (Ο, ഓമൈക്രോൺ) എന്ന സ്വരത്തിനായും; /h/ (ഹെ) [e] (Ε, എപ്സിലോൺ) എന്ന സ്വരത്തിനായും ഉപയോഗിച്ചു. ഇരട്ട വാവ് [w] (Ϝ, ഡൈഗാമ) എന്നതിനായും ഉപയോഗിച്ചു. /ħ/ (ഹെത്ത്) നീളമുള്ള /ɛː/ (Η, എറ്റ) എന്ന സ്വരത്തിനായി സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു (ഈ അക്ഷരം ഒരു വ്യഞ്ജനമായും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു). പിന്നീട് /ɔː/ (Ω, ഒമേഗ) എന്ന ഏഴാമതൊരു സ്വരം കൂടി ഉപയോഗത്തിലെത്തി.

ഫിനീഷ്യൻ ഗ്രീക്ക്
  aleph /ʔ/   Α alpha /a/, //
  beth /b/   Β beta /b/
  gimel /ɡ/   Γ gamma /ɡ/
  daleth /d/   Δ delta /d/
  he /h/   Ε epsilon /e/, //[5]
  zayin /z/   Ζ zeta [zd](?)
  heth /ħ/   Η eta /h/, /ɛː/
  teth //   Θ theta //
  yodh /j/   Ι iota /i/, //
  kaph /k/   Κ kappa /k/
  lamedh /l/   Λ lambda /l/
  mem /m/   Μ mu /m/
ഫിനീഷ്യൻ ഗ്രീക്ക്
  nun /n/   Ν nu /n/
  samekh /s/   Ξ xi /ks/
  ʿayin /ʕ/   Ο omicron /o/, //[5]
  pe /p/   Π pi /p/
  reš /r/   Ρ rho /r/
  šin /ʃ/   Σ sigma /s/
  taw /t/   Τ tau /t/
  (waw) /w/   Υ upsilon /u/, //
  Φ phi //
  Χ chi //
  Ψ psi /ps/
  Ω omega /ɔː/
ഫിനീഷ്യൻ ഗ്രീക്ക് പേര് വില
  waw /w/ Ϛ ϛ Stigma st
  qoph /q/ Ϙ ϙ (Ϟ ϟ) Koppa k
Ͳ ͳ (Ϡ ϡ) Sampi s
ഫിനീഷ്യൻ ഗ്രീക്ക് പേര് വില
  waw /w/ Ϝ ϝ (Ͷ ͷ) Digamma w
  heth /ħ/ Ͱ ͱ Heta h
  ṣade // Ϻ ϻ San s
Ϸ ϸ Sho š

























അവലംബംതിരുത്തുക

  1. 1.0 1.1 Coulmas, Florian (1996). The Blackwell Encyclopedia of Writing Systems. Oxford: Blackwell Publishers Ltd. ISBN 0-631-21481-X.
  2. Johnston 2003.
  3. Coulmas 1996.
  4. Daniels & Bright 1996, പുറം. 4.
  5. 5.0 5.1 Epsilon ⟨ε⟩ and omicron ⟨ο⟩ originally could denote both short and long vowels in pre-classical archaic Greek spelling, just like other vowel letters. They were restricted to the function of short vowel signs in classical Greek, as the long vowels // and // came to be spelled instead with the digraphs ⟨ει⟩ and ⟨ου⟩, having phonologically merged with a corresponding pair of former diphthongs /ei/ and /ou/ respectively.

ഗ്രന്ഥസൂചികതിരുത്തുക

  • Cook, B. F. (1987). Greek inscriptions. University of California Press/British Museum.
  • Coulmas, Florian (1996). The Blackwell Encyclopedia of Writing Systems. Oxford: Blackwell Publishers Ltd. ISBN 0-631-21481-X.
  • Daniels, Peter T; Bright, William (1996). The World's Writing Systems. Oxford University Press.
  • Elsie, Robert (1991). "Albanian Literature in Greek Script: the Eighteenth and Early Nineteenth-Century Orthodox Tradition in Albanian Writing" (PDF). Byzantine and Modern Greek Studies. 15 (20).
  • Hinge, George (2001). Die Sprache Alkmans: Textgeschichte und Sprachgeschichte (Ph.D.). University of Aarhus.
  • Holton, David; Mackridge, Peter; Philippaki-Warburton, Irini (1998). Grammatiki tis ellinikis glossas. Athens: Pataki.
  • Horrocks, Geoffrey (2006). Ellinika: istoria tis glossas kai ton omiliton tis. Athens: Estia. [Greek translation of Greek: a history of the language and its speakers, London 1997]
  • Johnston, A. W. (2003). "The alphabet". എന്നതിൽ Stampolidis, N.; Karageorghis, V (eds.). Sea Routes from Sidon to Huelva: Interconnections in the Mediterranean 16th – 6th c. B.C. Athens: Museum of Cycladic Art. pp. 263–276.
  • Kristophson, Jürgen (1974). "Das Lexicon Tetraglosson des Daniil Moschopolitis". Zeitschrift für Balkanologie. 10: 4–128.
  • Liddell, Henry G; Scott, Robert (1940). A Greek-English Lexicon. Oxford: Clarendon.
  • Macrakis, Stavros M (1996). "Character codes for Greek: Problems and modern solutions". എന്നതിൽ Macrakis, Michael (ed.). Greek letters: from tablets to pixels. Newcastle: Oak Knoll Press. p. 265.
  • Mazon, André; Vaillant, André (1938). L'Evangéliaire de Kulakia, un parler slave de Bas-Vardar. Bibliothèque d'études balkaniques. 6. Paris: Librairie Droz. – selections from the Gospels in Macedonian.
  • Miletich, L. (1920). "Dva bŭlgarski ru̐kopisa s grŭtsko pismo". Bŭlgarski starini. 6.
  • Peyfuss, Max Demeter (1989). Die Druckerei von Moschopolis, 1731–1769: Buchdruck und Heiligenverehrung in Erzbistum Achrida. Wiener Archiv für Geschichte des Slawentums und Osteuropas. 13. Böhlau Verlag.
  • Sims-Williams, Nicholas (1997). "New Findings in Ancient Afghanistan – the Bactrian documents discovered from the Northern Hindu-Kush".
  • Swiggers, Pierre (1996). "Transmission of the Phoenician Script to the West". എന്നതിൽ Daniels; Bright (eds.). The World's Writing Systems. Oxford: University Press. pp. 261–270.
  • Stevenson, Jane (2007). "Translation and the spread of the Greek and Latin alphabets in Late Antiquity". എന്നതിൽ Harald Kittel; മറ്റുള്ളവർക്കൊപ്പം. (eds.). Translation: an international encyclopedia of translation studies. 2. Berlin: de Gruyter. pp. 1157–1159. Explicit use of et al. in: |editor= (help)
  • Thompson, Edward M (1912). An introduction to Greek and Latin palaeography. Oxford: Clarendon.
  • Woodard, Roger D. (2008). "Attic Greek". എന്നതിൽ Woodard, Roger D. (ed.). The ancient languages of Europe. Cambridge: University Press. pp. 14–49.

പുറത്തേയ്ക്കുള്ള കണ്ണികൾതിരുത്തുക

Appendix:Greek script എന്ന വാക്കിനർത്ഥം മലയാളം വിക്കി നിഘണ്ടുവിൽ കാണുക
"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=ഗ്രീക്ക്_അക്ഷരമാല&oldid=2602841" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്