ജോവാൻ റൂത്ത് ബാദർ ജിൻസ്‌ബർഗ് (/ ˈbeɪdər ˈɡɪnzbɜːrɡ /; മാർച്ച് 15, 1933 - സെപ്റ്റംബർ 18, 2020), [1] അമേരിക്കൻ ജുഡീഷ്യറിയും 1993 മുതൽ 2020 വരെ മരണം വരെ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ സുപ്രീം കോടതിയുടെ അസോസിയേറ്റ് ജസ്റ്റിസായി സേവനമനുഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്തു പ്രസിഡന്റ് ബിൽ ക്ലിന്റൺ നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്ത അവർ കോടതിയുടെ ലിബറൽ വിഭാഗത്തിൽ പെട്ടവരായിട്ടാണ് പൊതുവെ കാണപ്പെടുന്നത്. സാന്ദ്ര ഡേ ഓ കോണറിന് ശേഷം യുഎസ് സുപ്രീം കോടതിയിൽ സേവനമനുഷ്ഠിച്ച രണ്ടാമത്തെ വനിതയാണ് ജിൻസ്ബർഗ്. അവരുടെ അധികാരകാലത്ത് യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് വി. വിർജീനിയ (1996), ഓൾംസ്റ്റഡ് വി. എൽ.സി. (1999), ഫ്രണ്ട്സ് ഓഫ് എർത്ത്, Inc. വി. ലൈഡ്‌ല എൻവയോൺമെന്റൽ സർവീസസ്, Inc. (2000) തുടങ്ങിയ കേസുകൾക്ക് ശ്രദ്ധേയമായ ഭൂരിപക്ഷ അഭിപ്രായങ്ങൾ ജിൻസ്ബർഗ് എഴുതി. 2006-ൽ ഓ'കോണറുടെ വിരമിക്കലിനും 2009-ൽ സോണിയ സൊട്ടോമയറുടെ നിയമനത്തിനും ഇടയിൽ അവർ സുപ്രീം കോടതിയിലെ ഏക വനിതാ ജസ്റ്റിസ് ആയിരുന്നു. അക്കാലത്ത്, ജിൻ‌സ്ബർഗ് അവരുടെ ഭിന്നാഭിപ്രായവുമായി കൂടുതൽ ശക്തമായി.

Ruth Bader Ginsburg
Ginsburg seated in her robe
Official portrait, 2016
Associate Justice of the Supreme Court
of the United States
ഔദ്യോഗിക കാലം
August 10, 1993 – September 18, 2020
നാമനിർദേശിച്ചത്Bill Clinton
മുൻഗാമിByron White
പിൻഗാമിTBD
Judge of the United States Court of Appeals for the District of Columbia Circuit
ഔദ്യോഗിക കാലം
June 30, 1980 – August 9, 1993
നാമനിർദേശിച്ചത്Jimmy Carter
മുൻഗാമിHarold Leventhal
പിൻഗാമിDavid Tatel
വ്യക്തിഗത വിവരണം
ജനനം
Joan Ruth Bader

(1933-03-15)മാർച്ച് 15, 1933
Brooklyn, New York City, U.S.
മരണംസെപ്റ്റംബർ 18, 2020(2020-09-18) (പ്രായം 87)
Washington, D.C., U.S.
മരണകാരണംComplications from pancreatic cancer
Resting placeArlington National Cemetery (planned)
പങ്കാളി
Martin Ginsburg
(വി. 1954; died 2010)
മക്കൾ
വിദ്യാഭ്യാസംCornell University (BA)
Harvard University
Columbia University (LLB)
ഒപ്പ്

ന്യൂയോർക്കിലെ ബ്രൂക്ലിനിലാണ് ജിൻസ്ബർഗ് ജനിച്ച് വളർന്നത്. അവരുടെ മൂത്ത സഹോദരി കുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മരിച്ചു. ജിൻസ്‌ബർഗ് ഹൈസ്‌കൂളിൽ നിന്ന് ബിരുദം നേടുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പ് അവരുടെ അമ്മ മരിച്ചു. കോർണൽ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയിൽ നിന്ന് ബിരുദം നേടിയ അവർ മാർട്ടിൻ ഡി. ഗിൻസ്ബർഗിനെ വിവാഹം കഴിച്ചു. ഹാർവാഡിൽ ലോ സ്‌കൂൾ തുടങ്ങുന്നതിനുമുമ്പ് അവർ ഒരു അമ്മയായി. അവിടെ അവർ അവരുടെ ക്ലാസിലെ ചുരുക്കം ചില സ്ത്രീകളിൽ ഒരാളായിരുന്നു. ജിൻ‌സ്ബർഗ് കൊളംബിയ ലോ സ്കൂളിലേക്ക് മാറുകയും അവിടെ അവർ ഫസ്റ്റ് ക്ലാസ്സിൽ ബിരുദം നേടി. ലോ സ്കൂളിനുശേഷം ജിൻസ്ബർഗ് അക്കാദമിയിൽ പ്രവേശിച്ചു. റട്‌ജേഴ്‌സ് ലോ സ്‌കൂളിലും കൊളംബിയ ലോ സ്‌കൂളിലും പ്രൊഫസറായ അവർ തന്റെ മേഖലയിലെ ചുരുക്കം ചില സ്ത്രീകളിൽ ഒരാളായി സിവിൽ നടപടിക്രമങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചു.

ലിംഗസമത്വത്തിനും സ്ത്രീകളുടെ അവകാശങ്ങൾക്കുമായി അഭിഭാഷകയായി ജിൻസ്ബർഗ് തന്റെ നിയമജീവിതത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും ചെലവഴിച്ചു. സുപ്രീം കോടതിയിൽ നിരവധി വാദങ്ങൾ നടത്തി. അമേരിക്കൻ സിവിൽ ലിബർട്ടീസ് യൂണിയന്റെ വോളണ്ടിയർ അറ്റോർണിയായി വാദിച്ച അവർ അതിന്റെ ഡയറക്ടർ ബോർഡ് അംഗവും 1970 കളിൽ അതിന്റെ ജനറൽ കൗൺസിലിൽ ഒരാളുമായിരുന്നു. 1980-ൽ പ്രസിഡന്റ് ജിമ്മി കാർട്ടർ അവരെ United States Court of Appeals for the District of Columbia Circuit|യുഎസ് കോർട്ട് ഓഫ് അപ്പീൽസ് ഫോർ ദി ഡിസ്ട്രിക്റ്റ് ഓഫ് കൊളംബിയ സർക്യൂട്ടിലേക്ക്]] നിയമിച്ചു. അവിടെ സുപ്രീം കോടതിയിൽ നിയമനം ആകുന്നതു വരെ അവർ സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. ഉജ്ജ്വലമായ ലിബറൽ അഭിപ്രായഭിന്നതകൾക്ക് അമേരിക്കൻ ജനപ്രിയ സംസ്കാരത്തിൽ ജിൻസ്ബർഗ് ശ്രദ്ധ നേടി. അവരെ കളിയായും ശ്രദ്ധേയമായും "ദി നോട്ടോറിയസ് R.B.G." എന്നുവിളിച്ചു. ഒരു നിയമ വിദ്യാർത്ഥിയും അന്തരിച്ച ബ്രൂക്ലിനിൽ ജനിച്ച റാപ്പർ ദി നൊട്ടോറിയസ് B.I.G. യെ പരാമർശിക്കുന്നു. പിന്നീട് അവർ ആ അപര നാമം സ്വീകരിച്ചു.[2]

2020 സെപ്റ്റംബർ 18 ന് 87 ആം വയസ്സിൽ മെറ്റാസ്റ്റാസിസ് പാൻക്രിയാറ്റിക് ക്യാൻസറിന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾ കാരണം ജിൻസ്ബർഗ് വാഷിംഗ്ടൺ ഡി.സിയിലെ വീട്ടിൽ വച്ച് മരിച്ചു.[3][4]

ആദ്യകാല ജീവിതവും വിദ്യാഭ്യാസവുംതിരുത്തുക

ഫ്ലാറ്റ്ബഷ് പരിസരത്ത് താമസിച്ചിരുന്ന സെലിയ (നീ ആംസ്റ്റർ), നഥാൻ ബാദർ എന്നിവരുടെ രണ്ടാമത്തെ മകളായി ന്യൂയോർക്ക് സിറ്റിയിലെ ബ്രൂക്ലിനിലാണ് ജോവാൻ റൂത്ത് ബാദർ ജനിച്ചത്. അവരുടെ പിതാവ് റഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിലെ ഒഡെസയിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ജൂത കുടിയേറ്റക്കാരനായിരുന്നു. അമ്മ ന്യൂയോർക്കിൽ ഓസ്ട്രിയൻ ജൂത മാതാപിതാക്കൾക്ക് ജനിച്ചു.[5][6][7]രൂത്തിന് 14 മാസം പ്രായമുള്ളപ്പോൾ ആറാമത്തെ വയസ്സിൽ ബാഡേഴ്സിന്റെ മൂത്ത മകൾ മേരിലിൻ മെനിഞ്ചൈറ്റിസ് ബാധിച്ച് മരിച്ചു.[1]:3[8][9] ജോവാൻ റൂത്തിനെ "കിക്കി ബേബി" എന്ന പേരിൽ മേരിലിൻ നൽകിയ വിളിപ്പേരായ "കിക്കി" എന്ന പേരാണ് കുടുംബം വിളിച്ചിരുന്നത്.[1]:3[10] "കിക്കി" സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, മകളുടെ ക്ലാസ്സിൽ ജോവാൻ എന്ന പേരിൽ നിരവധി പെൺകുട്ടികൾ ഉണ്ടെന്ന് സെലിയ കണ്ടെത്തി. അതിനാൽ ആശയക്കുഴപ്പം ഒഴിവാക്കാൻ ടീച്ചർ മകളെ "രൂത്ത്" എന്ന് വിളിക്കാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു.[1]:3 ഭക്തരല്ലെങ്കിലും, കൺസർവേറ്റീവ് സിനഗോഗായ ഈസ്റ്റ് മിഡ്‌വുഡ് ജൂത കേന്ദ്രത്തിൽ പെട്ടവരാണ് ബാദർ കുടുംബം. അവിടെ രൂത്ത് യഹൂദ വിശ്വാസത്തിന്റെ തത്ത്വങ്ങൾ പഠിക്കുകയും എബ്രായ ഭാഷയുമായി പരിചയം നേടുകയും ചെയ്തു.[1]:14–15 പതിമൂന്നാം വയസ്സിൽ, ന്യൂയോർക്കിലെ മിനർവയിലെ ക്യാമ്പ് ചെ-നാ-വായിൽ നടന്ന ഒരു ജൂത വേനൽക്കാല പരിപാടിയിൽ റൂത്ത് "ക്യാമ്പ് റബ്ബിയായി" പ്രവർത്തിച്ചു. [10]

മകളുടെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിൽ സെലിയ സജീവ പങ്കുവഹിച്ചു. പലപ്പോഴും അവളെ ലൈബ്രറിയിലേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ടുപോയി.[10] 15 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ ഹൈസ്കൂളിൽ നിന്ന് ബിരുദം നേടിയ സെലിയ ചെറുപ്പത്തിൽ ഒരു നല്ല വിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്നു. എന്നിട്ടും അവർക്ക് സ്വന്തമായി വിദ്യാഭ്യാസം നേടാനായില്ല. കാരണം അവരുടെ കുടുംബം സഹോദരനെയാണ് കോളേജിലേക്ക് അയയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചത്. തന്റെ മകൾക്ക് കൂടുതൽ വിദ്യാഭ്യാസം ലഭിക്കണമെന്ന് സെലിയ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. റൂത്തിനെ ഒരു ഹൈസ്‌കൂൾ ചരിത്ര അധ്യാപികയാക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുമെന്ന് അവർ കരുതി.[11]റൂത്ത് ജെയിംസ് മാഡിസൺ ഹൈസ്കൂളിൽ ചേർന്നു. രൂത്തിന്റെ ഹൈസ്കൂൾ വർഷങ്ങളിലുടനീളം സെലിയ ക്യാൻസറുമായി മല്ലിട്ടു. രൂത്തിന്റെ ഹൈസ്കൂൾ ബിരുദദാനത്തിന്റെ തലേദിവസം അവർ മരിച്ചു.[10]

ന്യൂയോർക്കിലെ ഇതാക്കയിലെ കോർനെൽ സർവകലാശാലയിൽ പഠിച്ച ബാദർ ആൽഫ എപ്സിലോൺ ഫി അംഗമായിരുന്നു. [12]കോർണലിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ, മാർട്ടിൻ ഡി. ഗിൻസ്ബർഗിനെ പതിനേഴാം വയസ്സിൽ കണ്ടുമുട്ടി.[11]1954 ജൂൺ 23 ന് കോർണലിൽ നിന്ന് അവർ ബിരുദാനന്തര ബിരുദം നേടി. അവർ ഫൈ ബീറ്റ കാപ്പയിലെ അംഗവും ബിരുദ ക്ലാസ്സിലെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന റാങ്കുള്ള വനിതാ വിദ്യാർത്ഥിയുമായിരുന്നു.[12][13]കോർണലിൽ നിന്ന് ബിരുദം നേടി ഒരു മാസത്തിനുശേഷം ബാദർ ജിൻസ്‌ബർഗിനെ വിവാഹം കഴിച്ചു. അവരും മാർട്ടിനും ഒക്ലഹോമയിലെ ഫോർട്ട് സില്ലിലേക്ക് താമസം മാറ്റി. അവിടെ യുഎസ് ആർമി റിസർവിൽ റിസർവ് ഓഫീസർമാരുടെ പരിശീലന കോർപ്സ് ഓഫീസറായി ജോലിയിൽ പ്രവേശിച്ചു.[11][14][13]21-ാം വയസ്സിൽ, ഒക്ലഹോമയിലെ സോഷ്യൽ സെക്യൂരിറ്റി അഡ്മിനിസ്ട്രേഷൻ ഓഫീസിൽ ജോലി ചെയ്തു. അവിടെ ആദ്യത്തെ കുഞ്ഞിനെ ഗർഭം ധരിച്ച ശേഷം അവിടെ നിന്ന് മാറ്റപ്പെട്ടു.[9] 1955-ൽ അവർ ഒരു മകൾക്ക് ജന്മം നൽകി.[9]

1956 അവസാനത്തോടെ, ജിൻ‌സ്ബർഗ് ഹാർവാർഡ് ലോ സ്കൂളിൽ ചേർന്നു. അവിടെ അഞ്ഞൂറോളം പുരുഷന്മാരുള്ള ഒരു ക്ലാസ്സിലെ 9 സ്ത്രീകളിൽ ഒരാളായിരുന്നു അവർ.[15][16] ഹാർവാർഡ് ലോ ഡീൻ എല്ലാ വനിതാ നിയമ വിദ്യാർത്ഥികളെയും തന്റെ കുടുംബവീട്ടിൽ അത്താഴത്തിന് ക്ഷണിക്കുകയും ജിൻസ്‌ബർഗ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള വനിതാ നിയമ വിദ്യാർത്ഥികളോട് ചോദിക്കുകയും ചെയ്തു. "എന്തുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങൾ ഹാർവാർഡ് ലോ സ്കൂളിൽ ഒരു പുരുഷന്റെ സ്ഥാനത്ത് എത്തുന്നത്? "[lower-alpha 1][11][17][18]ഭർത്താവ് ന്യൂയോർക്ക് സിറ്റിയിൽ ജോലി എടുത്തപ്പോൾ, ജിൻസ്ബർഗ് കൊളംബിയ ലോ സ്കൂളിലേക്ക് മാറി. ഹാർവാർഡ് ലോ റിവ്യൂ, കൊളംബിയ ലോ റിവ്യൂ എന്നീ രണ്ട് പ്രധാന നിയമ അവലോകനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ട ആദ്യ വനിതയായി. 1959-ൽ കൊളംബിയയിൽ നിന്ന് നിയമബിരുദം നേടി ക്ലാസ്സിൽ ഒന്നാമതെത്തി.[10][19]

ഔദ്യോഗിക ജീവിതത്തിന്റെ ആദ്യകാലംതിരുത്തുക

നിയമപരമായ കരിയറിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, ജിൻ‌സ്ബർഗിന് തൊഴിൽ കണ്ടെത്തുന്നതിൽ ബുദ്ധിമുട്ട് നേരിട്ടു.[20][21][22] 1960-ൽ സുപ്രീം കോടതി ജസ്റ്റിസ് ഫെലിക്സ് ഫ്രാങ്ക്ഫർട്ടർ ലിംഗഭേദം കാരണം ഗിൻസ്ബർഗിനെ ഗുമസ്ത പദവിയിലേക്ക് നിരസിച്ചു. പ്രൊഫസറും പിന്നീട് ഹാർവാർഡ് ലോ സ്കൂളിന്റെ ഡീനുമായിരുന്ന ആൽബർട്ട് മാർട്ടിൻ സാക്സിന്റെ ശക്തമായ ശുപാർശ ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും അവർ നിരസിക്കപ്പെട്ടു.[23][24][lower-alpha 2]കൊളംബിയയിലെ നിയമ പ്രൊഫസർ ജെറാൾഡ് ഗുന്തർ, യുഎസ് ജില്ലാ കോടതിയിലെ ജഡ്ജി എഡ്മണ്ട് എൽ. പാൽമിയേരിയോട് ജിൻസ്‌ബർഗിനെ നിയമ ഗുമസ്തയായി നിയമിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. ജിൻസ്‌ബർഗിന് അവസരം നൽകിയില്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു കൊളംബിയ വിദ്യാർത്ഥിയെ പാൽമിയേരിക്ക് ഒരിക്കലും ശുപാർശ ചെയ്യില്ലെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയും ജിൻസ്‌ബർഗ് വിജയിച്ചില്ലെങ്കിൽ ജഡ്ജിക്ക് പകരക്കാരനായ ഒരു ഗുമസ്തനെ നൽകാമെന്ന് ഉറപ്പ് നൽകുകയും ചെയ്തു.[9][10][25]ആ വർഷത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ, ജിൻസ്ബർഗ് ജഡ്ജി പാൽമിയേരിക്ക് വേണ്ടി ക്ലർക്ക്ഷിപ്പ് ആരംഭിച്ചു. യു‌എസിൽ‌, ഫെഡറൽ‌ ലോ ക്ലാർ‌ക്കുകൾ‌ സാധാരണയായി ഒന്നോ രണ്ടോ വർഷം സേവിക്കുന്നുവെങ്കിലും ജിൻസ്‌ബെർഗ് രണ്ട് വർഷം സേവിച്ചു.[9][10]

അക്കാദമിയതിരുത്തുക

1961 മുതൽ 1963 വരെ ജിൻസ്ബർഗ് ഒരു ഗവേഷണ അസോസിയേറ്റും പിന്നീട് കൊളംബിയ ലോ സ്‌കൂൾ പ്രോജക്ട് ഓൺ ഇന്റർനാഷണൽ പ്രൊസീജ്യറിന്റെ അസോസിയേറ്റ് ഡയറക്ടറുമായിരുന്നു. സ്വീഡനിലെ സിവിൽ നടപടിക്രമങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആൻഡേഴ്സ് ബ്രൂസീലിയസിനൊപ്പം ഒരു പുസ്തകം രചിക്കാൻ അവർ സ്വീഡിഷ് പഠിക്കുകയുണ്ടായി.[26][27]സ്വീഡനിലെ ലണ്ട് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ ജിൻസ്ബർഗ് തന്റെ പുസ്തകത്തിനായി വിപുലമായ ഗവേഷണം നടത്തി.[28]സ്വീഡനിലെ ജിൻസ്ബർഗിന്റെ സമയം ലിംഗസമത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ചിന്തയെയും സ്വാധീനിച്ചു. നിയമ വിദ്യാർത്ഥികളിൽ 20 മുതൽ 25 ശതമാനം വരെ സ്ത്രീകൾ ഉള്ള സ്വീഡനിലെ മാറ്റങ്ങൾ നിരീക്ഷിച്ചപ്പോൾ അവർക്ക് പ്രചോദനമായി. ഗവേഷണത്തിനായി ജിൻസ്ബർഗ് നിരീക്ഷിച്ച ന്യായാധിപന്മാരിൽ ഒരാൾ എട്ട് മാസം ഗർഭിണിയായിരുന്നപ്പോഴും ജോലി ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.[11]

പ്രൊഫസറായി അവരുടെ ആദ്യ സ്ഥാനം 1963-ൽ റട്‌ജേഴ്‌സ് ലോ സ്‌കൂളിലായിരുന്നു.[29]നിയമനത്തിൽ പോരായ്മകളുണ്ടായിരുന്നു. നല്ല ശമ്പളമുള്ള ജോലിയുള്ള ഒരു ഭർത്താവുള്ളതിനാൽ അവരുടെ സഹപ്രവർത്തകരേക്കാൾ കുറഞ്ഞ വേതനം നൽകുമെന്ന് ജിൻസ്‌ബർഗിനെ അറിയിച്ചു.[22]ജിൻസ്‌ബർഗ് അക്കാദമിയിൽ പ്രവേശിക്കുന്ന സമയത്ത്, അമേരിക്കയിലെ ഇരുപതിൽ താഴെ വനിതാ നിയമ പ്രൊഫസർമാരിൽ ഒരാളായിരുന്നു അവർ.[29]1963 മുതൽ 1972 വരെ റട്‌ജേഴ്‌സിൽ നിയമത്തിന്റെ പ്രൊഫസറായിരുന്നു. പ്രധാനമായും സിവിൽ നടപടിക്രമപ്രകാരം 1969-ൽ സ്‌കൂളിൽ നിന്ന് ഉദ്യോഗകാലാവധി നേടി.[30][31]

1970-ൽ, വനിതാ അവകാശങ്ങളിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്ന യുഎസിലെ ആദ്യത്തെ നിയമ ജേണൽ വുമൺസ് റൈറ്റ്സ് ലോ റിപ്പോർട്ടർ അവർ സ്ഥാപിച്ചു.[32]1972 മുതൽ 1980 വരെ കൊളംബിയ ലോ സ്കൂളിൽ അദ്ധ്യാപനം നടത്തി. അവിടെ ആദ്യത്തെ പത്ത് വനിതകളിൽ ഒരാളായി. ലൈംഗിക വിവേചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യത്തെ ലോ സ്കൂൾ കേസ്ബുക്ക് സഹ-രചയിതാവായി.[31] 1977 മുതൽ 1978 വരെ സ്റ്റാൻഫോർഡ് സർവകലാശാലയിലെ സെന്റർ ഫോർ അഡ്വാൻസ്ഡ് സ്റ്റഡി ഇൻ ബിഹേവിയറൽ സയൻസസിന്റെ ഫെലോ ആയി ഒരു വർഷം ചെലവഴിച്ചു.[33]

വ്യവഹാരവും വാദവുംതിരുത്തുക

 
Ginsburg in 1977, photographed by Lynn Gilbert

1972-ൽ അമേരിക്കൻ സിവിൽ ലിബർട്ടീസ് യൂണിയനിൽ (എസി‌എൽ‌യു) വനിതാ അവകാശ പദ്ധതി ജിൻ‌സ്ബർഗ് സഹസ്ഥാപിച്ചു. 1973-ൽ അവർ പ്രോജക്റ്റിന്റെ പൊതു ഉപദേഷ്ടാവായി. [13]1974 ഓടെ വനിതാ അവകാശ പദ്ധതിയും അനുബന്ധ എസി‌എൽ‌യു പദ്ധതികളും ആയി മുന്നൂറിലധികം ലിംഗ വിവേചന കേസുകളിൽ പങ്കെടുത്തു. എസി‌എൽ‌യുവിന്റെ വനിതാ അവകാശ പദ്ധതിയുടെ ഡയറക്ടർ എന്ന നിലയിൽ 1973 നും 1976 നും ഇടയിൽ ആറ് ലിംഗ വിവേചന കേസുകൾ സുപ്രീം കോടതിയിൽ വാദിച്ചു.[23]എല്ലാ ലിംഗ വിവേചനങ്ങളും ഒറ്റയടിക്ക് അവസാനിപ്പിക്കാൻ കോടതിയോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നതിനുപകരം, പ്രത്യേക വിവേചനപരമായ നിയമങ്ങൾ ലക്ഷ്യമിട്ട് തുടർച്ചയായ ഓരോ വിജയത്തിനും രൂപം നൽകിക്കൊണ്ട് ജിൻസ്ബർഗ് ഒരു തന്ത്രപരമായ ഇടപെടൽ തയ്യാറാക്കി. ലിംഗവിവേചനം പുരുഷന്മാർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും ദോഷകരമാണെന്ന് തെളിയിക്കാൻ ചില സമയങ്ങളിൽ പുരുഷ വാദികളെ അവർ ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം തിരഞ്ഞെടുത്തു..[23][31]ജിൻസ്‌ബർഗ് ലക്ഷ്യമിട്ട നിയമങ്ങളിൽ സ്ത്രീകൾക്ക് പ്രയോജനകരമായി തോന്നുന്നവ ഉൾപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ വാസ്തവത്തിൽ സ്ത്രീകൾ പുരുഷന്മാരെ ആശ്രയിക്കേണ്ടതുണ്ട് എന്ന ധാരണയെ ശക്തിപ്പെടുത്തി.[23] "സെക്സ്" എന്നതിന് പകരം "ലിംഗഭേദം" ഉപയോഗിക്കുന്നതിനെ അനുകൂലിച്ച് "സെക്സ്" എന്ന വാക്ക് വിധികർത്താക്കളെ അശ്രദ്ധയിലാക്കുമെന്ന് സെക്രട്ടറി നിർദ്ദേശിച്ചതിന് ശേഷം അവരുടെ തന്ത്രപരമായ വക്കീൽ വാക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കലിലേയ്ക്ക് നീട്ടി.[31]വിദഗ്ദ്ധയായ വാക്കാലുള്ള അഭിഭാഷകയെന്ന നിലയിൽ അവർ പ്രശസ്തി നേടി. അവരുടെ പ്രവൃത്തി നിയമത്തിന്റെ പല മേഖലകളിലും ലിംഗ വിവേചനത്തിന്റെ അവസാനത്തിലേക്ക് നയിച്ചു. [34]

Notesതിരുത്തുക

  1. The dean later claimed he was trying to learn students' stories.
  2. According to Ginsburg, Justice William O. Douglas hired the first female Supreme Court clerk in 1944, and the second female law clerk was not hired until 1966.[20]

അവലംബംതിരുത്തുക

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Ginsburg, Ruth Bader; Harnett, Mary; Williams, Wendy W. (2016). My Own Words. New York, NY: Simon & Schuster. ISBN 978-1501145247.
  2. Kelley, Lauren (October 27, 2015). "How Ruth Bader Ginsburg Became the 'Notorious RBG'". Rolling Stone (ഭാഷ: ഇംഗ്ലീഷ്). മൂലതാളിൽ നിന്നും January 25, 2019-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് January 24, 2019.
  3. Greenhouse, Linda (September 18, 2020). "Ruth Bader Ginsburg, Supreme Court's Feminist Icon, Is Dead at 87". The New York Times. മൂലതാളിൽ നിന്നും September 19, 2020-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് September 19, 2020.
  4. Totenberg, Nina (September 18, 2020). "Justice Ruth Bader Ginsburg, Champion Of Gender Equality, Dies At 87". National Public Radio. മൂലതാളിൽ നിന്നും September 18, 2020-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് September 19, 2020.
  5. "Ruth Bader Ginsburg Biography and Interview". www.achievement.org. American Academy of Achievement. മൂലതാളിൽ നിന്നും February 20, 2019-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് April 19, 2019.
  6. Stated in RBG, 2018.
  7. "Book Discussion on Sisters in Law" Presenter: Linda Hirshman, author. Politics and Prose Bookstore. BookTV, Washington. September 3, 2015. 27 minutes in; retrieved September 12, 2015 C-Span website Archived March 5, 2016, at the Wayback Machine.
  8. Burton, Danielle (October 1, 2007). "10 Things You Didn't Know About Ruth Bader Ginsburg". US News & World Report. മൂലതാളിൽ നിന്നും February 26, 2014-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് February 18, 2014.
  9. 9.0 9.1 9.2 9.3 9.4 Margolick, David (June 25, 1993). "Trial by Adversity Shapes Jurist's Outlook". The New York Times. മൂലതാളിൽ നിന്നും March 4, 2016-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് February 21, 2016.
  10. 10.0 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 10.6 "Ruth Bader Ginsburg". The Oyez Project. Chicago-Kent College of Law. മൂലതാളിൽ നിന്നും March 19, 2007-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് August 24, 2009.
  11. 11.0 11.1 11.2 11.3 11.4 Galanes, Philip (November 14, 2015). "Ruth Bader Ginsburg and Gloria Steinem on the Unending Fight for Women's Rights". The New York Times. മൂലതാളിൽ നിന്നും November 15, 2015-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് November 15, 2015.
  12. 12.0 12.1 Scanlon, Jennifer (1999). Significant contemporary American feminists: a biographical sourcebook. Greenwood Press. p. 118. ISBN 978-0313301254. OCLC 237329773.
  13. 13.0 13.1 13.2 Hensley, Thomas R.; Hale, Kathleen; Snook, Carl (2006). The Rehnquist Court: Justices, Rulings, and Legacy. ABC-CLIO Supreme Court Handbooks (hardcover ed.). Santa Barbara, California: ABC-CLIO. p. 92. ISBN 1576072002. LCCN 2006011011. മൂലതാളിൽ നിന്നും August 19, 2020-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് October 1, 2009.
  14. "A Conversation with Ruth Bader Ginsburg at Harvard Law School". Harvard Law School. മൂലതാളിൽ നിന്നും January 21, 2014-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് February 22, 2014.
  15. Bader Ginsburg, Ruth (2004). "The Changing Complexion of Harvard Law School" (PDF). Harvard Women's Law Journal. 27: 303. മൂലതാളിൽ (PDF) നിന്നും January 16, 2013-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് December 9, 2012.
  16. Anas, Brittany (September 20, 2012). "Ruth Bader Ginsburg at CU-Boulder: Gay marriage likely to come before Supreme Court within a year". Orlando Sentinel. മൂലതാളിൽ നിന്നും January 15, 2013-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് December 9, 2012.
  17. Hope, Judith Richards (2003). Pinstripes and Pearls (1st ed.). New York: A Lisa Drew Book/Scribner. pp. 104–109. ISBN 9781416575252. ശേഖരിച്ചത് December 27, 2018. pinstripes and pearls.
  18. Magill, M. Elizabeth (November 11, 2013). "At the U.S. Supreme Court: A Conversation with Justice Ruth Bader Ginsburg". Stanford Lawyer. Fall 2013 (89). മൂലതാളിൽ നിന്നും September 15, 2017-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് July 8, 2017.
  19. Toobin, Jeffrey (2007). The Nine: Inside the Secret World of the Supreme Court, New York, Doubleday, p. 82. ISBN 978-0385516402
  20. 20.0 20.1 Cooper, Cynthia L. (Summer 2008). "Women Supreme Court Clerks Striving for "Commonplace"" (PDF). Perspectives. 17 (1): 18–22. മൂലതാളിൽ നിന്നും April 6, 2019-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത് (PDF). ശേഖരിച്ചത് July 9, 2016.
  21. "A Brief Biography of Justice Ginsburg". Columbia Law School. മൂലതാളിൽ നിന്നും June 24, 2016-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് July 9, 2016.
  22. 22.0 22.1 Liptak, Adam (February 10, 2010). "Kagan Says Her Path to Supreme Court Was Made Smoother by Ginsburg's". The New York Times. മൂലതാളിൽ നിന്നും October 1, 2015-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് July 9, 2016.
  23. 23.0 23.1 23.2 23.3 Lewis, Neil A. (June 15, 1993). "The Supreme Court: Woman in the News; Rejected as a Clerk, Chosen as a Justice: Ruth Joan Bader Ginsburg". The New York Times. ISSN 0362-4331. മൂലതാളിൽ നിന്നും July 17, 2016-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് September 17, 2016.
  24. Greenhouse, Linda (August 30, 2006). "Women Suddenly Scarce Among Justices' Clerks". The New York Times. മൂലതാളിൽ നിന്നും April 25, 2009-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് June 27, 2010.
  25. Syckle, Katie Van (January 22, 2018). "This Is Justice Ruth Bader Ginsburg's #MeToo Story". The Cut (ഭാഷ: ഇംഗ്ലീഷ്). മൂലതാളിൽ നിന്നും January 22, 2018-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് January 22, 2018.
  26. Bader Ginsburg, Ruth; Bruzelius, Anders (1965). Civil Procedure in Sweden. Martinus Nijhoff. OCLC 3303361. മൂലതാളിൽ നിന്നും January 4, 2016-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് October 17, 2015.
  27. Riesenfeld, Stefan A. (June 1967). "Reviewed Works: Civil Procedure in Sweden by Ruth Bader Ginsburg, Anders Bruzelius; Civil Procedure in Italy by Mauro Cappelletti, Joseph M. Perillo". Columbia Law Review. 67 (6): 1176–78. doi:10.2307/1121050. JSTOR 1121050.
  28. Bayer, Linda N. (2000). Ruth Bader Ginsburg (Women of Achievement). Philadelphia. Chelsea House. p. 46. ISBN 978-0791052877.
  29. 29.0 29.1 Hill Kay, Herma (2004). "Ruth Bader Ginsburg, Professor of Law". Colum. L. Rev. 104 (2): 2–20. മൂലതാളിൽ നിന്നും March 22, 2016-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് July 9, 2016.
  30. "Ginsburg, Ruth Bader—Federal Judicial Center". www.fjc.gov. മൂലതാളിൽ നിന്നും April 29, 2018-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് April 28, 2018.
  31. 31.0 31.1 31.2 31.3 Toobin, Jeffrey (March 11, 2013). "Heavyweight: How Ruth Bader Ginsburg has moved the Supreme Court". New Yorker. മൂലതാളിൽ നിന്നും February 17, 2016-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് February 28, 2016.
  32. "About the Reporter". Women's Rights Law Reporter. മൂലതാളിൽ നിന്നും July 8, 2008-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് June 29, 2008. Founded in 1970 by now-Justice Ruth Bader Ginsburg and feminist activists, legal workers, and law students ...
  33. Magill, M. Elizabeth (November 11, 2013). "At the U.S. Supreme Court: A Conversation with Justice Ruth Bader Ginsburg". Stanford Law School (ഭാഷ: ഇംഗ്ലീഷ്). മൂലതാളിൽ നിന്നും September 15, 2017-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് July 8, 2017.
  34. Pullman, Sandra (March 7, 2006). "Tribute: The Legacy of Ruth Bader Ginsburg and WRP Staff" Archived March 19, 2015, at the Wayback Machine.. ACLU.org; retrieved November 18, 2010.

കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക്തിരുത്തുക

ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾതിരുത്തുക

Legal offices
മുൻഗാമി
Harold Leventhal
Judge of the United States Court of Appeals for the District of Columbia Circuit
1980–1993
Succeeded by
David Tatel
മുൻഗാമി
Byron White
Associate Justice of the Supreme Court of the United States
1993–2020
Succeeded by
TBD
"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=രൂത്ത്_ബാദർ_ജിൻസ്ബർഗ്&oldid=3446923" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്