ഈശ്വര ചന്ദ്ര വിദ്യാസാഗർ

ഇന്ത്യൻ ബംഗാളി ബഹുമുഖപ്രതിഭയും ബംഗാൾ നവോത്ഥാനത്തിന്റെ പ്രധാന കണ്ണികളിലൊരാളുമാണ് വിദ്യാസാഗർ എന്ന ബഹുമതി നേടിയ‌ ഈശ്വര ചന്ദ്ര ബന്ദോപാധ്യായ(26 September 1820 – 29 July 1891).തത്വചിന്തകൻ,വിദ്യാഭ്യാസ വിചക്ഷണൻ,എഴുത്തുക്കാരൻ,വിവർത്തകൻ,പ്രിന്റർ, പ്രസാധകൻ,വ്യവസായി,നവോത്ഥാന പ്രവർത്തകൻ,ലോകോപകാരി എന്നീ നിലകളിൽ അദ്ദേഹം പ്രശസ്തനാണ്‌.ബംഗാളി ഗദ്യരചനകളെ ലളിതവൽക്കരിക്കുകയും ആധുനികവല്ക്കരിച്ച് ശക്തമാക്കുകയും ചെയ്തു.[1][2]

ഈശ്വര ചന്ദ്ര വിദ്യാസാഗർ
Ishwar Chandra Vidyasagar
Ishwar Chandra Vidyasagar
Native name
ঈশ্বরচন্দ্র বিদ্যাসাগর
ജനനംഈശ്വർചന്ദ്ര ബന്ദോപാധ്യായ് Ishwar Chandra Bandopadhyay
ঈশ্বরচন্দ্র বন্দ্যোপাধ্যায়
(1820-09-26)26 സെപ്റ്റംബർ 1820
ബീർസിംഗ ഗ്രാമം ബംഗാൾ പ്രസിഡൻസി, ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്
(ഇപ്പോൾ പശ്ചിം മേദിനീപൂർ, പശ്ചിം ബംഗാൾ, ഇന്ത്യ)
മരണം29 ജൂലൈ 1891(1891-07-29) (പ്രായം 70)
ഉത്തര കൊൽക്കത്ത, ബംഗാൾ പ്രസിഡൻസി , ബ്രിട്ടീഷിന്ത്യ
(ഇപ്പോൾ കൊൽക്കത്ത, പശ്ചിമ ബംഗാൾ, ഇന്ത്യ)
Occupationഎഴുത്തുകാരൻ, സാമൂഹ്യപരിഷ്കർത്താവ് , അധ്യാപകൻ
Languageബംഗാളി
Nationalityഇന്ത്യൻ
Citizenshipബ്രിട്ടീഷ് രാജ്
Educationസംസ്കൃത കോളെജ്,((1829–1839))
Genreദാർശനികൻ, പണ്ഡിതൻ, അധ്യാപകൻ, വിവർത്തകൻ, പ്രിൻറർ, പ്രസാധകൻ, സംരംഭകൻ, സാമൂഹ്യപരിഷ്കർത്താവ്, പരോപകാരി
Literary movementബംഗാളി നവോത്ഥാനം
വിദ്യാസാഗർ സേതു- കൊൽക്കത്തയേയും ഹൗറയേയും പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന പാലം

1780ൽ ചാൾസ് വില്ക്കിൻസും പഞ്ചാനനൻ കർമകറും ചേർന്ന് ആദ്യമായി ബംഗാളി അക്ഷരമാലക്ക് മരഅച്ചുകൾ ( wooden typeset) ഉണ്ടാക്കി. ഇവയെ ക്രമപ്പെടുത്തുകയും ലളിതവൽക്കരിക്കുകയും ചെയ്തത് വിദ്യാസാഗറാണ്‌.[3]. സംസ്കൃത ഭാഷയിലും ദാർശനികശാസ്ത്രത്തിലും ഉണ്ടായിരുന്ന വ്യുത്പത്തി ഹേതുവായി അദ്ദേഹം കൽക്കട്ടയിലെ സംസ്കൃത കോളേജിൽ നിന്ന് വിദ്യാസാഗർ എന്ന ബഹുമതിക്ക് അർഹനായി.[4] പ്രശസ്ത ഗണിതശാസ്ത്രജ്ഞൻ അനിൽ കുമാർ ഗെയ്ൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബഹുമാനാർഥം വിദ്യാസാഗർ സർവകലാശാല സ്ഥാപിച്ചു. കൊൽക്കത്തയിൽ ഹുഗ്ലീനദിക്കു കുറുകെയുള്ള രണ്ടാമത്തെ പാലം വിദ്യാസാഗർ സേതു എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.

ജീവചരിത്രംതിരുത്തുക

ജനനം, പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസംതിരുത്തുക

ബ്രിട്ടീഷിന്തയിൽ ഹുഗ്ലി ജില്ലയിൽ ഉൾപെട്ടിരുന്ന ബീർസിംഗ് ഗ്രാമത്തിലാണ് ഈശ്വർചന്ദ്ര് ജനിച്ചത്. ഇന്ന് ഈ സ്ഥലം പശ്ചിം മേദിനിപൂർ ജില്ലയുടെ ഭാഗമാണ്.

കൊൽക്കത്തയിൽതിരുത്തുക

വിദ്യാസാഗർ എന്ന ബഹുമതിതിരുത്തുക

കർമരംഗംതിരുത്തുക

വിദ്യാസാഗറിന്റെ രചനകൾതിരുത്തുക

  • ബേതാൾ പഞ്ചബിൻശതി (1847)
  • ബംഗളാർ ഇതിഹാസ് (1848)
  • ജീബൻചരിത് (1850)
  • ബോധാദോയ് (1851)
  • ഉപക്രമണിക (1851)
  • ബിധബാ ബിബാഹ ബിഷയക് പ്രൊസ്താബ് (1890)
  • ബൊർണൊ പൊരിചൊയ്(1854)
  • കൊഥാ മാല(1856)
  • സീതാർ ബൊനൊബാസ് (1860)

പാഠപുസ്തകങ്ങൾതിരുത്തുക

  • ഋജുപഥ് (ഭാഗം I, II & III, 1851–52)
  • ബ്യാകരൺ കൗമുദി (1853)
  • ബൊർണപരിചയ് (ഭാഗം I & II, 1855)
  • സംസ്കൃത ബ്യാകരണേർ ഉപക്രമണിക (1951)

അധിക വായനയ്ക്ക്തിരുത്തുക

  • Benoy Ghosh, Vidyasagar O Bangali Samaj, Orient Longman, Kolkata
  • Indramitra, Karunasagar Vidyasagar, Ananda Publishers, Kolkata ISBN 81-7215-040-7
  • Asok Sen, Iswar Chandra Vidyasagar and his Elusive Milestones, Riddhi, Kolkata.
  • Gopal Haldar, Vidyasagar: A Reassessment, People's Publishing House, New Delhi
  • Haldar, Gopal. (1998) [1982]. "I. C. Vidyasagar: Realist and Humanist". എന്നതിൽ Bishop, Donald H. (സംശോധാവ്.). Thinkers of the Indian Renaissance (Second പതിപ്പ്.). New Delhi: New Age International. പുറങ്ങൾ. 81–91. ISBN 978-81-224-1122-5. ശേഖരിച്ചത് 2012-05-14.
  • Sarkar, Sumit (2008). "Vidyasagar and Brahmanical Society". എന്നതിൽ Sarkar, Sumit; Sarkar, Tanika (സംശോധകർ.). Women and Social Reform in Modern India: A Reader. Indiana University Press. പുറങ്ങൾ. 118–145. ISBN 9780253220493.

അവലംബംതിരുത്തുക

  1. "Ishwar Chandra Vidyasagar". www.whereincity.com. ശേഖരിച്ചത് 2008-12-20.
  2. "Ishwar Chandra Vidyasagar: A Profile of the Philanthropic Protagonist". www.americanchronicle.com. ശേഖരിച്ചത് 2008-12-20.
  3. Murshid, Ghulam. "Vidyasagar, Pundit Iswar Chandra". banglapedia. ശേഖരിച്ചത് 2015-07-23.
  4. Lal, Mohan (2006). "Ishwarchandra Vidyasagar". The Encyclopaedia of Indian Literature. Sahitya Akademi. പുറങ്ങൾ. 4567–4569. ISBN 978-81-260-1221-3.

പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾതിരുത്തുക