ഇന്റെർനെറ്റ് ഉപയോഗപ്പൊടുത്തി ലോകത്തിലെ പലഭാഗത്തുനിന്നും പങ്കുവെച്ചോ അല്ലെങ്കിൽ സ്വന്തമായോ കളിക്കാൻ സാധിക്കുന്ന ഗെയിമുകളെയാണ് ഓൺലൈൻ ഗെയിംസ് എന്ന് വിളിക്കുന്നത്‌.[1] പി‌സി, കൺ‌സോളുകൾ‌, മൊബൈൽ‌ ഉപാധികൾ‌ എന്നിവയുൾ‌പ്പെടെയുള്ള ആധുനിക ഗെയിമിംഗ് പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകളിൽ‌ ഓൺ‌ലൈൻ‌ ഗെയിമുകൾ‌ സർവ്വവ്യാപിയാണ്, കൂടാതെ ഫസ്റ്റ്-പേഴ്സൺ ഷൂട്ടർ‌മാർ‌, സ്ട്രാറ്റജി ഗെയിമുകൾ‌, മൾ‌ട്ടിപ്ലെയർ‌ ഓൺ‌ലൈൻ‌ റോൾ‌-പ്ലേയിംഗ് ഗെയിമുകൾ‌ (എം‌എം‌ആർ‌പി‌ജി) എന്നിവയുൾ‌പ്പെടെ നിരവധി വിഭാഗങ്ങൾ‌ ഉണ്ട്.[2]

ഓൺലൈൻ ഗെയിമുകളുടെ രൂപകൽപ്പന ലളിതമായ ടെക്സ്റ്റ് അധിഷ്ഠിത പരിതഃസ്ഥിതികൾ മുതൽ സങ്കീർണ്ണമായ ഗ്രാഫിക്സ്, വെർച്വൽ ലോകങ്ങൾ എന്നിവയുടെ സംയോജനം വരെയാകാം.[3]ഒരു ഗെയിമിനുള്ളിലെ ഓൺലൈൻ ഘടകങ്ങളുടെ നിലനിൽപ്പ് ഒരു ഓൺലൈൻ ലീഡർബോർഡ് പോലുള്ള ചെറിയ സവിശേഷതകൾ മുതൽ മറ്റ് കളിക്കാർക്കെതിരെ നേരിട്ട് കളിക്കുന്നത് പോലുള്ള പ്രധാന ഗെയിംപ്ലേയുടെ ഭാഗമാകാം. പല ഓൺലൈൻ ഗെയിമുകളും അവരുടെ സ്വന്തം ഓൺലൈൻ കമ്മ്യൂണിറ്റികൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു, മറ്റ് ഗെയിമുകൾ, പ്രത്യേകിച്ച് സോഷ്യൽ ഗെയിമുകൾ, കളിക്കാരുടെ നിലവിലുള്ള റിയൽ ലൈഫിനെ കമ്മ്യൂണിറ്റികളിൽ സമന്വയിപ്പിക്കുന്നു.[4]

ഓൺലൈൻ ഗെയിമിംഗ് സംസ്കാരം ചിലപ്പോൾ സൈബർ ഭീഷണി, അക്രമം, സെനോഫോബിയ എന്നിവ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ഗെയിമിംഗ് ആസക്തിയെക്കുറിച്ചോ സാമൂഹിക കളങ്കത്തെക്കുറിച്ചോ ചിലർക്ക് ആശങ്കയുണ്ട്. ഓൺലൈൻ ഗെയിമുകൾ വിവിധ പ്രായക്കാർ, വിവിധ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവർ, വിവിധ തൊഴിലുകളിൽ ഏർപ്പെടുന്നവർ തുടങ്ങിവയിൽ നിന്നുള്ള കളിക്കാരെ ആകർഷിച്ചു.[5][6][7]ഓൺ‌ലൈൻ ഗെയിം ഉള്ളടക്കം ശാസ്ത്രമേഖലയിലും പഠിക്കാൻ കഴിയും, പ്രത്യേകിച്ചും ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലെ പെരുമാറ്റവും സാമൂഹിക പ്രതിഭാസങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വെർച്വൽ സൊസൈറ്റികളിലെ ഗെയിമർമാരുടെ ഇടപെടലുകൾ. ഒരു ഓൺലൈൻ ഗെയിമിന്റെ കളിക്കാർ പരസ്പരം അപരിചിതരും പരിമിതമായ ആശയവിനിമയവും ഉള്ളതിനാൽ, ഒരു ഓൺലൈൻ ഗെയിമിലെ വ്യക്തിഗത കളിക്കാരന്റെ അനുഭവം കൃത്രിമ ഇന്റലിജൻസ് കളിക്കാരുമായി കളിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമല്ലെന്ന് വാദമുണ്ട്. വാങ്ങിയ റീട്ടെയിൽ ഗെയിമുകളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, സ്ഥിരമായി പ്ലേ ചെയ്യാനാകില്ല എന്ന പ്രശ്നവും ഓൺലൈൻ ഗെയിമുകൾക്ക് ഉണ്ട്, കാരണം അവ പ്രവർത്തിക്കുന്നതിന് പ്രത്യേക സെർവറുകൾ ആവശ്യമാണ്.

അവലംബംതിരുത്തുക

  1. Andrew Rollings; Ernest Adams (2006). Fundamentals of Game Design. Prentice Hall.
  2. Quandt, Thorsten; Kröger, Sonja (2014). Multiplayer: The Social Aspects of Digital Gaming. London: Routledge. ISBN 978-0415828864.
  3. Hachman, Mark. "Infographic: A Massive History of Multiplayer Online Gaming". PC Magazine. ശേഖരിച്ചത് October 6, 2015.
  4. David R. Woolley. "PLATO: The Emergence of Online Community". thinkofit.com. ശേഖരിച്ചത് October 12, 2013.
  5. Martney, R. (2014). "The strategic female: gender-switching and player behavior in online games". Information, Communication & Society. 17 (3): 286–300. doi:10.1080/1369118x.2013.874493.
  6. Worth, N. (2014). "Personality and behavior in a massively multiplayer online role-playing game". Computers in Human Behavior. 38: 322–330. doi:10.1016/j.chb.2014.06.009.
  7. Schiano, D. "The "lonely gamer" revisited". Entertainment Computing. 5: 65–70. doi:10.1016/j.entcom.2013.08.002.
"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=ഓൺ‌ലൈൻ_ഗെയിമിങ്&oldid=3288744" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്